وسيله‌اى آثار فعال كردن ويروس را از آنزيم‌هاى پروتئاز بگيريم و بزداييم . در اينجاست كه مولكول‌هاى مهاركننده‌هاى پروتئاز ( P . inhibitors ) به كمك مىآيند و مانع مىشوند كه ويروس‌ها بيدار و فعال شوند و آنها را به صورت بىخطر نگه مىدارند . به اين ترتيب ويروس غير فعال به سلول‌ها نمىچسبد و مخلوط با مواد غذايى به صورت عامل بىاثر و غير فعال از مسير روده‌ها حركت كرده و سرانجام مخلوط با مدفوع از بدن خارج مىشود . در اين حادثه ، كارى كه مولكول‌هاى مهاركننده‌هاى پروتئاز ( P . inhibitors ) مىكنند اين است كه قدرت آنزيم‌هاى پروتئاز را در بيدار كردن ويروس‌ها مختل و ضعيف مىكنند . حال چطور به چه نحو اين نقش را ايفا مىنمايند ؟ نظر دانشمندان اين است كه مولكول‌هاى مهاركننده‌هاى پروتئاز ( P . inhibitors ) مانع كنده شدن پوشش پروتئينى ويروس مىشوند و ويروس‌ها ما دام كه پوشش پروتئينى آنها از بين نرود قادر نيستند به سلول حمله كرده و عامل ژنتيكى بيمارىزاى خود را به سلول تزريق نمايند و ويروسى كه تا اين حد از پيشروى آن جلوگيرى شود ديگر نخواهد توانست به ماشين ژنتيكى سلول دسترسى پيدا كند و بنابراين نمىتواند خود را تكثير نمايد و در نتيجه سلول سالم مانده و از حمله ويروس نجات مىيابد . ويروس‌ها برعكس باكترىها خودبه‌خود قادر به تكثير نيستند . هر ويروس براى اينكه عفونت‌زا شود لازم است كه داخل يك سلول سالم شود و مكانيسم ژنتيكى سلول سالم را در اختيار بگيرد و با استفاده از آن ، خود را تكثير نمايد و ويروس‌هاى بيشترى توليد كند . ترديدى نيست كه مولكول‌هاى مهاركننده‌هاى پروتئاز ( Protease inhibitors ) از نوعى كه در مواد خوراكى يافت مىشود بخصوص انواعى كه در دانه‌هاى سويا وجود دارند قادرند كه ويروس را منكوب و مغلوب نمايند . محققان دانشكده پزشكى دانشگاه جان هاپكينز ( John Hopkins ) امريكا مقدارى ويروس مولد اسهال و ناراحتىهاى هاضمه‌اى روده‌اى را با تعدادى مهاركننده‌هاى پروتئاز ( Protease inhibitors ) مخلوط نموده و ترتيبى دادند كه در سلول‌هاى انسان قرار گرفته و رشد كنند مشاهده كردند كه ويروس‌ها هيچ رشدى نكردند و به كلى منكوب شدند . يك فرآورده غليظ سويا تقريبا صددرصد فعاليت ويروس‌ها را از بين مىبرد . در آزمايشى ، محققان فرآورده‌هاى سويا را به موش‌هايى كه با ويروس‌ها آلوده شده بودند